Özel yayın
Tamar Tanrıyar'ın Sabah'a saldırısıyla açılan çatlak ve Bilal Erdoğan'ın taht yarışında rakipsiz kalması, aynı iç hizip savaşının iki görünümü: biri medyada patlıyor, biri kabinede sızıyor.
Bülent Arınç'ın çıkışına bakmak yanlış yere bakmaktır: AKP'nin gerçek doğrultusu Kemal Derviş'in neoliberal programının üstüne kurulmuş, başkanlık rejimiyle merkezileşmiş ve şimdi Amerika'nın Batı Asya'daki projesine eklenmiş bir parti olmasıdır.
CHP hem Kurtuluş Savaşı'nda hem Ecevit döneminde iktidara solun sırtından geldi, ama bugün MHP'yle gülümseyerek el sıkışıyor; aradaki çizgiyi de Kılıçdaroğlu döneminde partiyi TESEV'ci, Birikimci bir kadroya teslim eden aynı sınıfsal müdahale çekiyor.
CHP'nin yeni parti hamlesi, Amerikan demokratlarına ve Avrupa'ya bahis oynarken kendi ayağının dibindeki dip dalgayı görmüyor; sonuç sürekli sağa kayan, sol olmaktan çıkan bir 'Türkiye İttifakı' partisi ve ikinci bir Turgut Özal denemesi.